Κοινή η συνισταμένη ΚΟΑ - Πολιτικών Κομμάτων

Ανακοινώσεις
Tools
Typography

Κοινή η συνισταμένη ΚΟΑ - Πολιτικών Κομμάτων για τον αθλητισμό

Πρόεδρος και Γ.Δ. ΚΟΑ στο Αθλητικό Συνέδριο ΔΗΚΟ

Σάββατο 26 Μαΐου 2012

KOA - DHKO

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΟΑ κ. ΠΑΜΠΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΔΗΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Νιώθω ξεχωριστή τιμή να βρίσκομαι σήμερα μαζί σας και να απευθύνω  χαιρετισμό εκ μέρους του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού στην εκδήλωση της Επιτροπής Αθλητισμού του ΔΗΚΟ, με θέμα «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες».

Η σημερινή εκδήλωση, αποτελεί ακόμη μια συνεισφορά του ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ στο αθλητικό γίγνεσθαι του τόπου μας και αντανακλά το ενδιαφέρον του  κόμματος για την αθλητική ανάπτυξη. Η  ενασχόληση των πολιτικών κομμάτων με τον αθλητισμό πάνω σε οργανωμένη βάση συνιστά αναγνώριση του κοινωνικού τους ρόλου και αναδεικνύει ως μια κοινωνική διεργασία με πολύπλευρη επίδραση στην ευρύτερη κοινωνία.

Η σημαντικότητα του αθλητισμού ως κοινωνικού  φαινομένου, υποβάλλει ότι ο αθλητισμός είναι και πρέπει να είναι μέρος της πολιτικής θεωρίας και πράξης, αλλά και δραστηριότητας. Στόχος όλων θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση αθλητικής πολιτικής και η συμβολή στην προσπάθεια ο αθλητισμός να διαδραματίσει τον κοινωνικό του ρόλο.

Ως ΚΟΑ επιδιώκουμε την επαφή και το διάλογο με τα Πολιτικά Κόμματα και πρέπει να τονίσω ότι από τις επαφές και συζητήσεις που είχαμε, αναδεικνύεται μια μεγάλη κοινή συνισταμένη στις φιλοσοφικές προσεγγίσεις των Πολιτικών Κομμάτων στα αθλητικά ζητήματα. Μπορούμε αγαπητοί φίλοι να κτίσουμε πάνω σε αυτά που ενώνουν και σίγουρα να καταφέρουμε να μείνει ο αθλητισμός έξω από τις όποιες κομματικές σκοπιμότητες.

Όσον αφορά το θέμα που θα αναπτυχθεί στη σημερινή εκδήλωση: «οι Ολυμπιακοί Αγώνες», και επίκαιρο και διαχρονικό είναι. Είμαι σίγουρος ότι οι τρεις εκλεκτοί εισηγητές θα καταθέσουν ενδιαφέρουσες απόψεις που θα προκαλέσουν μια ζωντανή συζήτηση.

Όμως να μου επιτρέψετε να εκφράσω κάποιες δικές μου απόψεις, που ακούγονται όλο και περισσότερο, αφού η εμπορευματοποίηση της Ολυμπιακής ιδέας γίνεται συνεχώς όλο και πιο έντονη.

Στέκομαι στην αδιαμφισβήτητη κληρονομιά που αφήσαμε ως Ελληνικός πολιτισμός στον υπόλοιπο κόσμο. Το αθλητικό ιδεώδες, τις αρχές και αξίες του αθλητισμού, το δάφνινο στεφάνι. Αλλά τι και πόσα από όλα αυτά υπάρχουν γύρω μας στον αποκαλούμενο σύγχρονο κόσμο. Η απάντηση είναι εκεί για τον καθένα που θέλει να την δει

.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες αποτελούν το μεγαλύτερο αθλητικό συναπάντημα της ανθρωπότητας στη σύγχρονη εποχή. Θα μπορούσαν να στέλνουν μηνύματα ειρήνης και συναδέλφωσης ανά την υφήλιο, όμως έχουν μετατραπεί σε κούρσα γιγαντισμού και εμπορευματοποίησης, σε πηγή εσόδων από τους λίγους για τους λίγους. Αυτοί οι λίγοι που υιοθέτησαν και στήριξαν τα πιο πάνω είναι οι ίδιοι οι θεματοφύλακες της Ολυμπιακής ιδέας.

Από το ζενίθ των Ολυμπιακών ιδεωδών της Αρχαίας Ελλάδας, βρισκόμαστε στο ναδίρ της σημερινής εικόνας. Θα ήταν πολύ πιο έντιμο να υπάρξει παραδοχή και συμβιβασμός με τις σημερινές συνθήκες, παρά να παραμυθιάζουμε τον κόσμο με τα ιδεώδη που πρυτάνευσαν και πραγματικά καθόρισαν τον πολιτισμό του παρελθόντος, αλλά σήμερα νοθεύονται στη δίνη της εμπορευματοποίησης από τους λίγους παντοδύναμους στην κορυφή, που υποτίθεται ότι προασπίζουν τα μηνύματα των πέντε κύκλων.

Μηνύματα και ιδεώδη που παραμένουν αγνά και ζωντανά στη ψυχή και στο μυαλό χιλιάδων και εκατομμυρίων πραγματικών και γνήσιων εραστών του ολυμπιακού ιδεώδους, ανεξάρτητα από το τι γίνεται στην πράξη.

Μιλώντας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, θα σχολιάσω το εξής: Έχουμε ακούσει για τη μεγάλη επένδυση στη διοργάνωση του Λονδίνου. Ενός Λονδίνου που το 1948 ένωσε την ανθρωπότητα μετά την τεράστια καταστροφή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αλλά αναρωτιέμαι κατά πόσο ο γιγαντισμός και η εμπορευματοποίηση των σύγχρονων Ολυμπιακών θα συμβάλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της οικονομικής κρίσης, ή θα τα επιδεινώσουν.

Ολοκληρώνοντας αυτό τον χαιρετισμό επιθυμώ να κάνω μια σύντομη αναφορά στη προετοιμασία και συμμετοχή της Κυπριακής ομάδας στην επερχόμενη Ολυμπιάδα. Η προετοιμασία των αθλητών κορυφώνεται στα πλαίσια ενός σχεδιασμού που ξεκίνησε από το 2009 και είμαι σίγουρος ότι έχουμε κάνει ότι μπορούσαμε προς αυτή την κατεύθυνση. Όσον αφορά το τι θα πετύχουμε στο Λονδίνο, εμείς ως ΚΟΑ έχουμε σαφή τοποθέτηση. Αν έρθει μετάλλιο, καλώς να ορίσει, ίσως να είναι και περισσότερο από ένα. Όλα εξαρτώνται από την ημέρα που θα βρεθούν οι  πρωταθλητές μας.  Για εμάς όμως σημασία έχει να έχουμε μια αξιοπρεπή παρουσία και όσο το δυνατό πιο πολυπληθή εκπροσώπηση του κυπριακού αθλητισμού. Οι ευχές μας για τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία συνοδεύουν τους αθλητές μας.

Κλείνοντας θέλω ακόμα μια φορά να συγχαρώ την Επιτροπή Αθλητισμού και το ΔΗΚΟ γενικότερα για τη διοργάνωση της σημερινής εκδήλωσης και να τους ευχαριστήσω για το συνεχές ενδιαφέρον και στήριξη τους στον Κυπριακό Αθλητισμό.

Η βοήθεια του ΚΟΑ στις  προσπάθειες που καταβάλλετε, να θεωρείται δεδομένη.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ  ΚΟΑ κ. ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΚΟ

Ολυμπιακοί Αγώνες – Ο Ρόλος της Πολιτείας

Αγαπητοί Σύνεδροι

Νοιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω  το ΔΗΚΟ και ιδιαίτερα την Γραμματεία της Αθλητικής Επιτροπής που μου έδωσε την ευκαιρία να είμαι ένας εκ των ομιλητών της σημερινής εκδήλωσης.  Αναμφίβολα ο ρόλος των Κομμάτων στο χώρο του Αθλητισμού είναι και σημαντικός, αλλά και αναγκαίος.  Αναμένουμε  τα συμπεράσματα του συνεδρίου, να αποτελέσουν σημεία αναφοράς και προβληματισμού για όλους μας, ιδιαίτερα στις σημερινές δύσκολες εποχές,  που δεν άφησαν ανεπηρέαστο τον Αθλητισμό μας.  

Το θέμα που μου ζητήθηκε να παρουσιάσω από τον φίλο γραμματέα της Επιτροπής κ. Βάσο Σταύρου, είναι «Ολυμπιακοί Αγώνες και Πολιτεία», ένα θέμα το οποίο εκ των πραγμάτων είσαι υποχρεωμένος, να μην μείνεις στη στενή έννοια της Πολιτείας όπως την αντιλαμβανόμαστε όλοι μας, αλλά να προσδώσεις μια παγκοσμιότητα στον όρο, μέσα στα πλαίσια πάντοτε μιας πανανθρώπινης ολυμπιακής ιδεολογίας, η οποία πηγάζει από τα βάθη της Ιστορίας, και εμπλουτίζει την ανθρώπινη ζωή, με απλότητα, και ευγενική άμιλλα.

Ορόσημο του ιστορικού χρόνου κατά την Ελένη Γλυκατζή -  Αρβελέρ, οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Άρρηκτα συνδεδεμένοι με την έκφραση της ελεύθερης ψυχής, με καταγωγή την Ολυμπία και τις τελετουργίες της, και με πνευματικό

υπόβαθρο, ένα πλαίσιο ανάτασης ψυχής, ευγενούς συναγωνισμού, μακριά από ακρότητες και υπερβολές σ’ ένα ειρηνεμένο κόσμο. 

Ποια όμως η πραγματικότητα σήμερα;  Εμείς ως Έθνη, ως Πολιτεία ειδικότερα που, είτε συμμετέχουμε είτε διοργανώνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες βρισκόμαστε τουλάχιστον στα κράσπεδα αυτής της ιδεολογίας;  Αποδεχόμαστε τουλάχιστον αυτά τα οποία στις 25 Ιουνίου του 1894 μέσα στο Αμφιθέατρο της Σορβόννης, ο  Pierre De Coubertin επανέφερε ενώπιον όλων την Ολυμπιακή Ιδέα; μπροστά στο ελληνοπρεπή πίνακα του Puris de Chavanne, με τις αλληγορίες που παριστάνουν τις επιστήμες και τις τέχνες, και υπό τους ήχους του ύμνου του Απόλλωνα που μόλις είχαν ανακαλύψει οι Γάλλοι Αρχαιολόγοι στις ανασκαφές των Δελφών;

Η προσπάθεια των Κρατών που αναλαμβάνουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες  έντονη και δυναμική, αλλά και με κτυπήματα κάτω από την μέση, καμιά φορά (να μην ξεχνούμε την Ατλάντα το 1996).  Η διοργάνωση εντυπωσιακή συνδυασμένη πάντοτε  με την κουλτούρα και τις παραδόσεις της διοργανώτριας χώρας. Οι  τελετές έναρξης και λήξης θέτουν ως στόχο την διαχρονική ανάμνηση σε εκατοντάδες εκατομμύρια απλών ανθρώπων. Προσπαθούν μέσω των τηλεοπτικών δικτύων να δώσουν την δυνατότητα στον απλό άνθρωπο της καθημερινότητας να συμμετέχει έστω και νοερά για μια στιγμή στο υπέρλαμπρο αυτό γεγονός.

Κατά τον Pierre De Coubertin είναι ουτοπία να πιστεύουμε ότι οι λαοί θα αγαπηθούν μεταξύ του.  Όμως αυτό που μπορούμε να πετύχουμε  έστω και για λίγο είναι να τους δημιουργήσουμε ένα σημείο πνευματικής επαφής που θα έχει ως βάση την συναδελφοσύνη των λαών. 

Ένα σημείο επαφής, μια παγκόσμια ανατριχίλα, ένα δάκρυ για την ανθρωπότητα, όπως εκατομμύρια δάκρυσαν όταν μας αποχαιρετούσε στη τελετή λήξης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980,  ο Μίσια, που δακρύζοντας ανέβαινε στον ουρανό.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες για το κάθε κράτος αποτελούν σημείο αναφοράς, όχι μόνο για την πόλη, αλλά για το έθνος ολόκληρο.

Κάθε φορά που οι αγώνες ανατίθενται σε μια πόλη, ολόκληρο το έθνος συνεγείρεται.  Η τέλεσης των αγώνων καθίσταται πολιτικό γεγονός.  Ενδιαφερόμενοι να προαγάγουν το εθνικό γόητρο, οι πολιτικοί, που είναι υποχρεωμένοι να χορηγούν πιστώσεις οι οποίες πάρα πολλές φορές επιβαρύνουν πολύ τους προϋπολογισμούς του Κράτους, και οι οποίες πιστώσεις σε αρκετές φορές, προκαλούν αντιδράσεις εκ μέρους μεγάλης μερίδας της κοινής γνώμης, διότι ο γιγαντισμός της διοργάνωσης δυστυχώς συσσωρεύει ανυπέρβλητα προβλήματα, ιδιαίτερα οικονομικά. 

Οι πολιτικοί πάντως επαγρυπνούν διά την δόξα της χώρας των, διά την τελειότητα της οργάνωσης και για την προβολή των ιδίων ή του πολιτικού τους συστήματος.  Η υπερπροσπάθεια φανερή. Πίσω από τις τελετές των αγώνων διακρίνεται η ιστορία ενός έθνους, η πολιτιστική του κληρονομιά, αλλά και τα σύγχρονα επιτεύγματά του.

 

Αγαπητοί Φίλοι,

Πέρασαν είκοσι οκτώ (28) αιώνες από τότε που οι αρχαίοι μας πρόγονοι εμπνεύστηκαν και μετουσίωσαν σε πράξη το σύνολο των αξιών που συνθέτουν την Ολυμπιακή Ιδέα, Το ερώτημα όμως αιωρείται αδυσώπητο. Πόσο όμως αυτές οι ιδέες διατηρούνται αναλλοίωτες μέχρι σήμερα απέναντι στην εμπορευματοποίηση, το Ντόπινγκ και τους πολιτικούς και οικονομικούς ανταγωνισμούς.

Πόσο αναλλοίωτες είναι αυτές οι ιδέες, όταν το Ολυμπιακό Όραμα κατακρημνίστηκε  στο βάραθρο του λαδώματος των μελών της ΔΟΕ πριν λίγα χρόνια, ή ακόμα της μέχρι τώρα απαίτησης των υψηλών αξιωματούχων της ΔΟΕ να τους δίνεται status Αρχηγού Κράτους για να επισκέπτονται, ή να συνομιλούν με τα Κράτη.

Σ΄ αυτό το πολιτικό, οικονομικό σκηνικό, παίζεται ένα έργο ντροπής, ανεκτό από τα Κράτη, με θεατές δυστυχώς τους αγνούς εκείνους ανθρώπους που αγωνιούν για τους Αθλητές τους, που αγωνίζονται, χωρίς να γνωρίζουν διότι δεν έχουν την δυνατότητα να γνωρίζουν, ότι πίσω από αυτό το δικό του αθλητή που αγωνίζεται για την σημαία της χώρας του, ένα κύκλωμα εκμετάλλευσης, από χορηγούς, διαφημιστές, κρατικά κονδύλια, λαμόγια και αχυράνθρωπους έχουν ως σκοπό να αποκομίσουν όχι μόνο οικονομικά οφέλη, αλλά και μια θέση στο καταβαραθρωμένο Αθλητικό Πολιτικό Σύστημα.

Τα Κράτη, η Πολιτεία, η Πόλις έρμαιο πλέον μιας πορείας που δεν βγάζει πουθενά με μια χαλασμένη πυξίδα, χωρίς πόλο προσανατολισμού.  Η κυριαρχία του χρήματος έντονη, με σκληρούς και απάνθρωπους  στρατευτές, το μάρκετινγκ, τη διαφήμιση και τα παρακλάδια τους, με αποκορύφωμα και  πρώτους τους διδάξαντες τους διοργανωτές των αγώνων του Λος Άντζελες το 1984, όταν τράπεζες, ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί, αεροπορικές εταιρείες, εκατό τριάντα πολυεθνικές εταιρείες με πρώτη και καλύτερη την ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ διέθεσαν εκατομμύρια όχι μόνο για να διεκδικήσουν τους αγώνες για τη χώρα τους, αλλά και να διαφημισθούν.  Η εκμετάλλευση της Ολυμπιακής Φλόγας απέφερε κέρδος 28 εκατομμύρια δολάρια στην Οργανωτική Επιτροπή.  Όποιος ενδιαφερόταν να λάβει μέρος στη λαμπαδηδρομία κατέβαλλε ποσό 3000 δολαρίων το χιλιόμετρο, αγοράζοντας ταυτόχρονα και την Δάδα.

Τα κράτη ανέχθηκαν και εμείς πρώτοι ως Ελληνική Πολιτεία ανεχθήκαμε τα αίσχιστα αυτά γεγονότα.  Ανεχθήκαμε τον εξευτελισμό της Ιστορίας και της παράδοσής μας, ανεχθήκαμε χωρίς αντιδράσεις την αντικατάσταση των Ιερών του Ολυμπισμού με τους Επιτρόπους και τους ψευδοαθανάτους.  Δεχθήκαμε την σχεδόν κάλυψη της φανέλας της τιμής της χώρας μας με τα διαφημιστικά των εταιρειών

Η χώρα μας, η μικρή μας Κύπρος με μια αθλητική ιστορία που πάει πίσω 3000 χρόνια, αλλά με οργανωμένη διοικητικά ιστορία μόνο 40 και κάτι χρόνια, δυστυχώς ταλανίζεται σ’ αυτή την δύνη της καταβάθρωσης   των αξιών και των υψηλών ιδανικών του αθλητισμού.  Όμως το παλεύουμε με όλα τα μέσα και όλες μας τις δυνάμεις. 

Η συμμετοχή μας ως χώρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου είναι ένα γεγονός το οποίο αποτελεί από μόνο του το σταθμικό εκείνο παράγοντα τόσο του επιπέδου, αλλά και της πολυμορφίας του αθλητισμού μας.

Η συμμετοχή μας σε αθλήματα τα οποία έχουν ελάχιστο χρόνο ζωής στο τόπο μας, ή ακόμα η επιλογή των αθλητών μας μετά από προκρίσεις αποδεικνύουν ότι έχει μέλλον ο αθλητισμός της μικρής μας πατρίδας.

Ζητά όμως υποστήριξη όχι μόνο από το Κράτος που μέσα στα οικονομικά δεδομένα της εποχής μας ανταποκρίνεται όσο το δυνατό καλύτερα, αλλά και από όλη την κοινωνία, άτομα και φορείς που χαίρονται τη συμμετοχή μας που αγωνιούν για την επιτυχία μας. Χρειαζόμαστε τα μπράβο, χρειαζόμαστε το χειροκρότημα, χρειαζόμαστε όμως και κάτι άλλο συμπληρωματικό.

Σε λίγους μήνες οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου.  Η ανθρωπότητα θα συνδεθεί υπαρξιακά με το μεγάλο αυτό γεγονός.  Αγωνίες, χαρές και απογοητεύσεις, θα διαδέχονται η μια την άλλη, σ’ ένα κόσμο με έντονη την αμφισβήτηση των ηθικών αξιών.  Οι πέντε κρίκοι που δένουν την απανταχού ανθρωπότητα, ένα έμβλημα που έχει κατακτήσει τον κόσμο, δείχνουν την ζωντάνια της Ολυμπιακής Ιδέας η οποία επέζησε μέσα από δύο Παγκόσμιους Πολέμους, και που ίσως και να είναι και η μοναδική λευκή ελπίδα.

Με την ανοχή μας δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε ώστε οι πέντε Ολυμπιακοί Κρίκοι να μετατραπούν σε δεσμά μιας εμπλεκόμενης κοινωνίας, της οποίας η λειτουργία καθορίζεται από τη διαπλοκή των λογής – λογής συμφερόντων.

FaLang translation system by Faboba